Gecekondu · 2015
AYHAN TAŞKIRAN“Gecekondu”, AYHAN TAŞKIRAN imzalı, 2015 tarihli, 95x100 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “AYHAN TAŞKIRAN” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Bakışlarınızı eserin merkezine, karmaşık dokunun yoğunlaştığı o kalabalık alana odaklayın. Üst üste binmiş küçük figürlerin oluşturduğu bu yoğunluk, mekânın sınırlarını zorlarken 95x100 cm boyutundaki tuvalin tüm yüzeyine yayılan bir hareket duygusu yaratıyor. Solda beyaz duvarların hakim olduğu daha dingin bir alan başlarken, sağa doğru geçildikçe boya katmanları sıklaşıyor ve formlar birbirinin içine eriyor. Dikkatli bakıldığında, mimari yapıların sert çizgileriyle yumuşak fırça darbelerinin birbirine karıştığını göreceksiniz. Özellikle kompozisyonun üst kısmına yerleşmiş olan o tekil yüz, çevresindeki kaotik yapıdan ayrılarak bir izleyici gibi bizi karşı taraftan süzüyor. Renk kullanımı, mekanın her köşesine farklı bir hikâye dağıtıyor; parlak mavi ve pembe tonları, gri tonlarının egemen olduğu bu kentsel dokunun arasında tesadüfi bir aydınlık yaratıyor. Fırçanın yüzeyde bıraktığı izler, boyanın yoğunluğu ile birleşerek yapının yıkık ya da yapım aşamasında olduğu hissini uyandırıyor. Bu eserde kentsel doku, sadece binalardan ibaret değil; figürlerin hareketleri ve boyanın akışkanlığıyla nefes alan, sürekli değişen bir organizma gibi davranıyor. Gözlerinizi gezdirdikçe, figürlerin yoğunluktan kurtulup kendi boşluklarını yarattığı anları yakalayabilirsiniz.
Gecekondu
Bakışlarınızı eserin merkezine, karmaşık dokunun yoğunlaştığı o kalabalık alana odaklayın. Üst üste binmiş küçük figürlerin oluşturduğu bu yoğunluk, mekânın sınırlarını zorlarken 95x100 cm boyutundaki tuvalin tüm yüzeyine yayılan bir hareket duygusu yaratıyor. Solda beyaz duvarların hakim olduğu daha dingin bir alan başlarken, sağa doğru geçildikçe boya katmanları sıklaşıyor ve formlar birbirinin içine eriyor. Dikkatli bakıldığında, mimari yapıların sert çizgileriyle yumuşak fırça darbelerinin birbirine karıştığını göreceksiniz. Özellikle kompozisyonun üst kısmına yerleşmiş olan o tekil yüz, çevresindeki kaotik yapıdan ayrılarak bir izleyici gibi bizi karşı taraftan süzüyor. Renk kullanımı, mekanın her köşesine farklı bir hikâye dağıtıyor; parlak mavi ve pembe tonları, gri tonlarının egemen olduğu bu kentsel dokunun arasında tesadüfi bir aydınlık yaratıyor. Fırçanın yüzeyde bıraktığı izler, boyanın yoğunluğu ile birleşerek yapının yıkık ya da yapım aşamasında olduğu hissini uyandırıyor. Bu eserde kentsel doku, sadece binalardan ibaret değil; figürlerin hareketleri ve boyanın akışkanlığıyla nefes alan, sürekli değişen bir organizma gibi davranıyor. Gözlerinizi gezdirdikçe, figürlerin yoğunluktan kurtulup kendi boşluklarını yarattığı anları yakalayabilirsiniz.
