Ormanın sessizliği
HASAN SAYGIN“Ormanın sessizliği”, HASAN SAYGIN imzalı, 100x70 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri pastel boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “HASAN SAYGIN” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Ormanın derinliklerinden gelen bu dinginlik hali, kağıt yüzeyinde pastel boyanın tozlu yapısıyla vücut buluyor. Eserin merkezinde çıplak bir kadın figürü, arkasındaki ağaç gövdelerinin koyu tonlarıyla tezat oluşturacak biçimde aydınlanıyor. Hasan Saygın, figürü saran kırmızı ve mavi kumaşların kıvrımlarını pastel boyanın katmanlı yapısıyla öylesine incelikli işlemiş ki, doku neredeyse dokunulabilir bir gerçekliğe kavuşuyor. Figürün bakışları yukarıya, dalların arasından süzülen ışığa odaklanırken, sizin de gözünüz aynı yöne doğru hareket ediyor. 70x100 cm boyutundaki bu çalışmada, pastel boyanın pastel tonlardan canlı renklere geçişi, orman zemininin taşlı yapısında ve ağaçların yosunlu gövdelerinde iz bırakıyor. Gölgelerin yoğunlaştığı sol taraftan, ışığın belirginleştiği sağ tarafa uzanan kompozisyon, sessizliğin görsel bir ritme dönüşmesini sağlıyor. Figürün tenindeki yumuşak geçişler ile kumaşın parlaklığı arasındaki teknik kontrast, resmin bütününe yayılan o içsel sükuneti destekliyor. Eserdeki boşluklar ve doluluklar, doğanın rastlantısal dengesini izleyiciyle paylaşıyor.
Ormanın sessizliği
Ormanın derinliklerinden gelen bu dinginlik hali, kağıt yüzeyinde pastel boyanın tozlu yapısıyla vücut buluyor. Eserin merkezinde çıplak bir kadın figürü, arkasındaki ağaç gövdelerinin koyu tonlarıyla tezat oluşturacak biçimde aydınlanıyor. Hasan Saygın, figürü saran kırmızı ve mavi kumaşların kıvrımlarını pastel boyanın katmanlı yapısıyla öylesine incelikli işlemiş ki, doku neredeyse dokunulabilir bir gerçekliğe kavuşuyor. Figürün bakışları yukarıya, dalların arasından süzülen ışığa odaklanırken, sizin de gözünüz aynı yöne doğru hareket ediyor. 70x100 cm boyutundaki bu çalışmada, pastel boyanın pastel tonlardan canlı renklere geçişi, orman zemininin taşlı yapısında ve ağaçların yosunlu gövdelerinde iz bırakıyor. Gölgelerin yoğunlaştığı sol taraftan, ışığın belirginleştiği sağ tarafa uzanan kompozisyon, sessizliğin görsel bir ritme dönüşmesini sağlıyor. Figürün tenindeki yumuşak geçişler ile kumaşın parlaklığı arasındaki teknik kontrast, resmin bütününe yayılan o içsel sükuneti destekliyor. Eserdeki boşluklar ve doluluklar, doğanın rastlantısal dengesini izleyiciyle paylaşıyor.
