İstanbul İkili Bakış · 2022
DEVRİM ERBİL“İstanbul İkili Bakış”, DEVRİM ERBİL imzalı, 2022 tarihli, 114x144 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “DEVRİM ERBİL & EROL EVGİN” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Tuvalin derinliklerine işlenmiş koyu mavi tonlar, gözünüzü hemen karmaşık bir kent planına çekiyor. 114x144 cm boyutlarındaki bu esere baktığınızda, bir harita okuyucusu gibi yüzey üzerinde gezinmeye başladığınızı fark edeceksiniz. Sanatçı, İstanbul'un tanıdık siluetini klasik bir perspektifle değil, yukarıdan aşağıya doğru süzülen, neredeyse teknik bir çizim titizliğiyle kurgulamış. Özellikle tuvalin sağ tarafına odaklandığınızda, iç içe geçen dairesel formların ve kubbelerin yarattığı yoğun ritmi görebilirsiniz. Bu yapılar, sanki ışıkla çizilmiş ince hatlar gibi zemin üzerine yerleşerek yüzeye mimari bir derinlik katıyor. Çizgiler, boya katmanlarını keserken yüzeyde dokunsal bir titreşim yaratıyor. Sol taraftaki kareye yerleşmiş modüler desenler ise eserin geometrik iskeletini oluşturarak bakışınızı dengeliyor. Renk paleti, gece mavisi ile elektrik mavisi arasında gidip gelen tonlarla sınırlı tutulmuş; bu tercih, görsel gürültüyü azaltarak dikkatinizi formun kendisine ve o formların birbiriyle kurduğu ritmik ilişkiye yönlendiriyor. Resmin karşısında dururken, mesafenizi koruduğunuzda tüm yapının birleşik bir doku olduğunu, yaklaştığınızda ise her bir çizginin kendi içinde ayrı bir kentsel öyküye dönüştüğünü göreceksiniz. Fırça izlerinin yerini alan bu keskin, çizgisel müdahaleler, şehri sadece bir mekan değil, sürekli devinen bir yapı olarak algılamanızı sağlıyor.
İstanbul İkili Bakış
Tuvalin derinliklerine işlenmiş koyu mavi tonlar, gözünüzü hemen karmaşık bir kent planına çekiyor. 114x144 cm boyutlarındaki bu esere baktığınızda, bir harita okuyucusu gibi yüzey üzerinde gezinmeye başladığınızı fark edeceksiniz. Sanatçı, İstanbul'un tanıdık siluetini klasik bir perspektifle değil, yukarıdan aşağıya doğru süzülen, neredeyse teknik bir çizim titizliğiyle kurgulamış. Özellikle tuvalin sağ tarafına odaklandığınızda, iç içe geçen dairesel formların ve kubbelerin yarattığı yoğun ritmi görebilirsiniz. Bu yapılar, sanki ışıkla çizilmiş ince hatlar gibi zemin üzerine yerleşerek yüzeye mimari bir derinlik katıyor. Çizgiler, boya katmanlarını keserken yüzeyde dokunsal bir titreşim yaratıyor. Sol taraftaki kareye yerleşmiş modüler desenler ise eserin geometrik iskeletini oluşturarak bakışınızı dengeliyor. Renk paleti, gece mavisi ile elektrik mavisi arasında gidip gelen tonlarla sınırlı tutulmuş; bu tercih, görsel gürültüyü azaltarak dikkatinizi formun kendisine ve o formların birbiriyle kurduğu ritmik ilişkiye yönlendiriyor. Resmin karşısında dururken, mesafenizi koruduğunuzda tüm yapının birleşik bir doku olduğunu, yaklaştığınızda ise her bir çizginin kendi içinde ayrı bir kentsel öyküye dönüştüğünü göreceksiniz. Fırça izlerinin yerini alan bu keskin, çizgisel müdahaleler, şehri sadece bir mekan değil, sürekli devinen bir yapı olarak algılamanızı sağlıyor.
