Kız Kuleli Martılar · 2021
EROL EVGİN“Kız Kuleli Martılar”, EROL EVGİN imzalı, 2021 tarihli, 100x80 cm ölçülerinde bir tuval üzeri yağlı boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “DEVRİM ERBİL & EROL EVGİN” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Kız Kuleli Martılar isimli çalışma, gri ve mavinin hakim olduğu bir atmosferde, izleyiciyi dingin bir kıyı manzarasına davet ediyor. 100x80 ölçülerindeki bu tuvalde, Erol Evgin, mimari bir simgeyi merkeze alırken hareket halindeki kuş sürüsünü kompozisyonun dinamik unsuru olarak kurguluyor. Resmin sol tarafında yükselen kulenin yüzeyinde biriken soğuk tonlar, sağa doğru genişleyen martı kanatlarının yarattığı devinimle dengeleniyor. Özellikle ön planda yer alan martının kanat açıklığı, mekan derinliğini artırarak bakışlarımızı kule ile deniz arasındaki ilişkiye hapsediyor. Sanatçı, fırça darbelerini yüzeyde belirli bir yönde kullanarak, hem gökyüzünün hem de suyun üzerindeki ışık yansımalarını yumuşak geçişlerle tuvale aktarıyor. Kule yapısının detaylarındaki çizgisel sadelik, martıların kanat hareketlerindeki akışkanlıkla birleşerek resmin bütününe yayılıyor. Uzaktaki kıyı silüeti, renklerin hafifçe ısınmasıyla arka planda silik bir biçimde belirirken, öndeki martıların net konturları izleyiciyle aralarındaki mesafeyi kısaltıyor. Eserin yüzeyine yaklaştığınızda, boya katmanlarının yer yer fırça izlerini koruduğunu ve bu durumun durağan bir mimari yapı ile hareketli canlılar arasındaki zıtlığı pekiştirdiğini görebilirsiniz. Işığın kule üzerindeki kırılmaları ile kuşların gölgeli kanatları arasında kurulan bu görsel diyalog, mekânın ruhunu dingin bir dille yansıtıyor.
Kız Kuleli Martılar
Kız Kuleli Martılar isimli çalışma, gri ve mavinin hakim olduğu bir atmosferde, izleyiciyi dingin bir kıyı manzarasına davet ediyor. 100x80 ölçülerindeki bu tuvalde, Erol Evgin, mimari bir simgeyi merkeze alırken hareket halindeki kuş sürüsünü kompozisyonun dinamik unsuru olarak kurguluyor. Resmin sol tarafında yükselen kulenin yüzeyinde biriken soğuk tonlar, sağa doğru genişleyen martı kanatlarının yarattığı devinimle dengeleniyor. Özellikle ön planda yer alan martının kanat açıklığı, mekan derinliğini artırarak bakışlarımızı kule ile deniz arasındaki ilişkiye hapsediyor. Sanatçı, fırça darbelerini yüzeyde belirli bir yönde kullanarak, hem gökyüzünün hem de suyun üzerindeki ışık yansımalarını yumuşak geçişlerle tuvale aktarıyor. Kule yapısının detaylarındaki çizgisel sadelik, martıların kanat hareketlerindeki akışkanlıkla birleşerek resmin bütününe yayılıyor. Uzaktaki kıyı silüeti, renklerin hafifçe ısınmasıyla arka planda silik bir biçimde belirirken, öndeki martıların net konturları izleyiciyle aralarındaki mesafeyi kısaltıyor. Eserin yüzeyine yaklaştığınızda, boya katmanlarının yer yer fırça izlerini koruduğunu ve bu durumun durağan bir mimari yapı ile hareketli canlılar arasındaki zıtlığı pekiştirdiğini görebilirsiniz. Işığın kule üzerindeki kırılmaları ile kuşların gölgeli kanatları arasında kurulan bu görsel diyalog, mekânın ruhunu dingin bir dille yansıtıyor.
