Joy · 2020
PINAR TINÇ“Joy”, PINAR TINÇ imzalı, 2020 tarihli, 150x150 cm ölçülerinde bir kağıt üzeri çini mürekkebi çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “PINAR TINÇ” sergisinde yer aldı. Bu eserin fiyatı sitede yayımlanmıyor; fiyat bilgisi için galeriye danışabilirsiniz.
Koyu mavi ve lacivert tonların hakim olduğu karanlık bir zeminden yükselen parlak turuncu, kompozisyonun merkezinde yer alan figürü doğrudan odağa taşıyor. 150x150 ölçülerindeki bu kare düzlemde, figürün çevresini saran bitki örtüsü ve çiçek dokusu, çini mürekkebinin sağladığı akışkan ve yoğun katmanlarla işlenmiş. Fırça darbelerinin yarattığı o ritmik hareketlilik, figürün hareketli duruşuyla birleştiğinde, yüzeyde durağanlıktan uzak, yaşayan bir atmosfer oluşturuyor. Figürün üzerindeki kıyafetin canlılığı, arka plandaki derin ve neredeyse kozmik boşlukla keskin bir zıtlık kuruyor. Bu zıtlık, gözü sürekli olarak merkeze, yani figürün yüzündeki huzurlu ifadeye geri döndürüyor. Malzemenin kağıt üzerinde bıraktığı lekeler, hem detaylı hem de yer yer soyutlanan formlarla birleşerek izleyicinin esere olan mesafesini belirliyor. Uzaktan bakıldığında karmaşık bir renk cümbüşü gibi algılanan bu alan, yaklaştıkça çiçeklerin ince işçiliğine ve mürekkebin yüzeydeki geçirgenliğine dönüşüyor. İzleyici, eserin önünde durduğunda bu yoğun renk katmanlarının içinde kaybolma hissi yaşıyor. Özellikle yeşil ve kırmızının tonları arasında dağılan mürekkep izleri, kompozisyonun bütününe yayılan bir nefes alma hissi katıyor. Bu çalışma, figür ile arka plan arasındaki sınırları belirsizleştirirken, izleyiciyi de kendi hayal dünyasının derinliklerine bakmaya davet ediyor.
Joy
Koyu mavi ve lacivert tonların hakim olduğu karanlık bir zeminden yükselen parlak turuncu, kompozisyonun merkezinde yer alan figürü doğrudan odağa taşıyor. 150x150 ölçülerindeki bu kare düzlemde, figürün çevresini saran bitki örtüsü ve çiçek dokusu, çini mürekkebinin sağladığı akışkan ve yoğun katmanlarla işlenmiş. Fırça darbelerinin yarattığı o ritmik hareketlilik, figürün hareketli duruşuyla birleştiğinde, yüzeyde durağanlıktan uzak, yaşayan bir atmosfer oluşturuyor. Figürün üzerindeki kıyafetin canlılığı, arka plandaki derin ve neredeyse kozmik boşlukla keskin bir zıtlık kuruyor. Bu zıtlık, gözü sürekli olarak merkeze, yani figürün yüzündeki huzurlu ifadeye geri döndürüyor. Malzemenin kağıt üzerinde bıraktığı lekeler, hem detaylı hem de yer yer soyutlanan formlarla birleşerek izleyicinin esere olan mesafesini belirliyor. Uzaktan bakıldığında karmaşık bir renk cümbüşü gibi algılanan bu alan, yaklaştıkça çiçeklerin ince işçiliğine ve mürekkebin yüzeydeki geçirgenliğine dönüşüyor. İzleyici, eserin önünde durduğunda bu yoğun renk katmanlarının içinde kaybolma hissi yaşıyor. Özellikle yeşil ve kırmızının tonları arasında dağılan mürekkep izleri, kompozisyonun bütününe yayılan bir nefes alma hissi katıyor. Bu çalışma, figür ile arka plan arasındaki sınırları belirsizleştirirken, izleyiciyi de kendi hayal dünyasının derinliklerine bakmaya davet ediyor.
