Bir Peyzaj İki Figür · 2020
NECMETTİN ÖZLÜ“Bir Peyzaj İki Figür”, NECMETTİN ÖZLÜ imzalı, 2020 tarihli, 40x40 cm ölçülerinde bir tuval üzeri akrilik boya çalışmasıdır. Eser, Galeri Soyut’un (Ankara) “FREKANS 2020” sergisinde yer aldı. Bu eser şu anda galeride mevcut değil; sanatçının benzer eserleri için galeriye danışabilirsiniz.
Bakışlarınız ilk olarak tuvalleri paylaşan iki farklı figürün profil görüntüsüne çekiliyor. Necmettin Özlü, 40x40 boyutlarındaki bu kurguda, figürleri sadece görsel odak noktası olarak değil, mekanın bir parçası gibi ele alıyor. Sol taraftaki derin mavi silüet, kendi çevresindeki dairesel boşlukla adeta bir kozmik alan yaratırken, sağdaki pembe tonlu figür daha dünyevi ve somut bir varlık sergiliyor. Renkler yüzeyde düz birer katman olarak kalmıyor; boyanın fırça darbeleri ve çizgisel desenlerle kesişimi, mekan algısını katmanlaştırıyor. Figürlerin arasında yer alan karmaşık ve geometrik yapı, sanki bir harita veya parçalanmış bir bellek gibi, peyzajla figür arasındaki diyaloğu belirliyor. Dalgalı desenlerin içinden süzülen bu formlar, ressamın yüzeyde iz bırakma pratiğinin merkezinde duruyor. Bakışınızı figürlerin yüzlerinden çevreleyen çizgili alanlara kaydırdığınızda, eserin statik bir betimleme olmaktan çıkıp, izleyiciye kendi düşsel yolculuğunu kurması için bir davet sunduğunu görebilirsiniz.
Bir Peyzaj İki Figür
Bakışlarınız ilk olarak tuvalleri paylaşan iki farklı figürün profil görüntüsüne çekiliyor. Necmettin Özlü, 40x40 boyutlarındaki bu kurguda, figürleri sadece görsel odak noktası olarak değil, mekanın bir parçası gibi ele alıyor. Sol taraftaki derin mavi silüet, kendi çevresindeki dairesel boşlukla adeta bir kozmik alan yaratırken, sağdaki pembe tonlu figür daha dünyevi ve somut bir varlık sergiliyor. Renkler yüzeyde düz birer katman olarak kalmıyor; boyanın fırça darbeleri ve çizgisel desenlerle kesişimi, mekan algısını katmanlaştırıyor. Figürlerin arasında yer alan karmaşık ve geometrik yapı, sanki bir harita veya parçalanmış bir bellek gibi, peyzajla figür arasındaki diyaloğu belirliyor. Dalgalı desenlerin içinden süzülen bu formlar, ressamın yüzeyde iz bırakma pratiğinin merkezinde duruyor. Bakışınızı figürlerin yüzlerinden çevreleyen çizgili alanlara kaydırdığınızda, eserin statik bir betimleme olmaktan çıkıp, izleyiciye kendi düşsel yolculuğunu kurması için bir davet sunduğunu görebilirsiniz.
