· 2011

Bu büyüleyici eser, sanatçının varlık ve hiçlik arasındaki diyalektiği sorgulayan derinlikli yaklaşımını gözler önüne seriyor. Kompozisyon, kentsel bir dinamizm içinde kaybolan veya yeniden var olan insan figürlerini adeta bir zaman ve uzam kolajı gibi sunar. Pastel paletin ustaca kullanımıyla, izleyiciye bir düşü andıran, ağır çekim bir seyir deneyimi yaşatılır. Figürlerin mekansal nefes alışları ve boşlukta yeniden tanımlanan halleri, modern yaşamın getirdiği yalnızlaşma ve içe dönme temalarını zarif bir biçimde işler. Sanatçı, varlığın görünür olmaktan öte bir anlam taşıdığını, gözden kaybolan anların dahi kendi içinde bir erdem ve sessizlik barındırdığını bu eserle fısıldıyor. Her detay, izleyiciyi kendi varoluşsal sorgulamalarına davet eden, düşündürücü bir atmosfer yaratır.